Seni Öptüğüm Zaman

.

Öyle böyle değil… İçim titriyor sevgilim
Seni öptüğüm zaman.
Ne damarlarımda kan kalıyor, ne bedenimde can.
Dünyanın en tatlı yemişleri ağzımda.
Milyonlarca hücre aşka doğuyor dudaklarımda.
Dişlerim sızlıyor mutluluktan
Seni öptüğüm zaman.
 
Dizlerimde derman kalmıyor; sendelemem bundan.
Beynimin içi bayram yeri.
Çakmak çakmak yıldızlar, ışıl ışıl gökyüzü…
Işığa koşan karasevdalı pervâneleri
Takip ediyor rengârenk bir duman
Seni öptüğüm zaman.
 
Dilim dilim oluyor kalbim.
Duracak diye korkuyorum.
Sonra şekilleniyor kıvrılarak.
Bakıyorum. Kıpkırmızı bir gül…
Sana sunuyorum.
Alıp koynunda saklıyorsun
Seni öptüğüm zaman.
 
Nefesim kesiliyor başım dönerken
Ve damarlarıma lavlar pompalanırken.
Ayılıp bayılıyorum asırlar kadar uzun saniyelerde.
Kış ise yaz oluveriyor, güz ise bahar.
Dallarda tomurcuklar patlıyor.
İşvekâr edayla çağırıyor ruhumu
Miski amber kokan füsunkâr ovalar.
Yuvarlanasım geliyor çimenlerde.
Çocuk mâsumiyetinde… Ne dersen de!
Seni öptüğüm zaman.
 
Gözbebeklerimi perdeliyor ıslak kirpiklerim.
Boncuk boncuk terler süzülüyor alnımdan.
Buğulanıyor tenim.
Beynim olmazlara “Dur!” diyor.
Emir demiri kesiyor.
Evrendeki her şey bizden yana oluveriyor.
Murat yeşiline boyanıyor güzelim harman
Seni öptüğüm zaman.
 
Seni öptüğümde kimyası değişiyor suların;
Şerbet denizinde tövbeye duruyor korsanlar;
Gökkuşağında keyif çatıyor dalgacı kurbağalar;
Güvercinler takla atıyor neşeyle;
Avcılar vazgeçiyor avlarından;
Bütün kapanların yayları bozuluyor;
Kapılar açılıyor ardına kadar;
Mahkûmlar hürriyete koşuyor
Seni öptüğüm zaman.
 
Güneş erken batmaktan vazgeçiyor, şelâleler deli akmaktan.
Lâl oluyor ağlak bülbüller; hırçın rüzgârlar diniyor.
Kâinat kulak kesmiş, bizi dinliyor.
Göbek bağlarını barışın elleri mühürlüyor.
Defalarca haykırmak istiyorum var gücümle,
“Seni seviyorum aşkım, seni seviyorum!” diye,
Seni her öptüğüm zaman,
Seni her öptüğüm zaman.
 
Mücella Pakdemir