Aşk Dolu Şarkıdır

Aşk Dolu Şarkıdır

Ezelde, bir yazgıdır alnımıza yazılan. İnsan olmak aşkla yaşamak ve sevilirken sevilmemenin dehlizinde tek başına yürümek ve hakla olurken anlaşılmamak hor görülmek.

Her şeye kâfi iken insan olmak, aşkla yaşamak, gerisine mademki gerek yok, başkalarının olsun dünya malı. Aşk yeter. Yok olsun dünyanın kahırla verdiği ikramı.

Hayalimde gökte ay ve yıldız olmasa da, aşk yetmez mi gökyüzümü aşkın bin bir rengiyle boyamama?

Sabah olunca kaybolan ay ve yıldızlar yokken, aşk her an aydınlığıyla gönlümde.

Varsın anlamasınlar deli, zır zır deli desinler, kim tınlar ki?

Aşk hoş edasıyla sesiyle arı gibi uçarken vınlarken ve iğnesi ile deva diye sokarken, dünya beni kaybederken çekse de vaveylayı gönlümden de alamaz ya o canım Leylayı…

Yunusla, Mevlana’yla aynı değil miyiz aşkın nağmeleriyle aynı gönül dergâhında?

Sönsün dünya çıkar sevgisini içinde taşırken, gelsin dolsun gönül manayla, cananla hakla erişiriz, hakka bu maksutla inşallah.

Bu aşkla o cananla hak Mevla bununla bize verdiği aşk dolu şarkı değil midir? Bir parça mırıldanırsam ne mutlu bana/bizlere, vesselam.

Mehmet Aluç