Yanlış mı Düşünüyorum Acaba

 

"İnsanın ayağı yere basmalı"demişler.

Modern çağın insanları daha görkemli yaşamak için toprakla içiçe olan güzelim evleri bırakarak birer beton yığınından kuleler olan çok katlı apartman dairelerelerine gönüllü olarak kendilerini hapsettiler.

Asla sevmedim ve sevemeyeceğim ruhsuz,estetiksiz şu beton yığınlarını.

Ne kadar lüks ve şatafatlı da olsa içi beni boğuyor ve sıkıyor.

Tek katlı bahçe içerisindeki basit bir kulübeyi milyonlar eden ruhsuz beton yığınlarına asla değişmem.

Onun içinde kendimi ruhu kelepçelenmiş bir mahkum gibi hissediyorum.

Oysa ben özgürlüğe aşık bir insanım.Ruhum da bedenim de hür yaşasın isterim.
Yerleşik hayata geçmeden önce atalarımız Orta Asya bozkırlarında göçebe hayatı yaşayarak özgürlüğün tadını çıkarmışlar. Nerde sabah orda akşam. Hep imrenmiştirim o özgür hayata. Ruhum özgürlüğe aşık, bedenim özgürlüğe tutsak olunca şu beton yığınları beni nasıl içine alabilir ki? 
Belki aslımız toprak sonunda yine toprağa döneceğiz bundan dolayı toprağa karşı bir sevgi var içimde. 
Bu sevgi çekiyor beni o güzelim bahçeli  müstakil evlere.