Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Üşüdüm de Duyan Olmadı

Neden bu kadar yalnızım dedim..
Çünkü arkadaş bildiğin arkadaş,dost bildiğin dost,can bildiğin can,kan bildiğin kan değildi dedi.
Ya ölüme doğru yürürken etrafımda toplanan o kalabalık dedim..
Onlar senin ölüp ölmediiğini merak edenlerdi dedi.
İçlerinde tanımadığım yüzler vardı dedim..
İşte onlar seni gerçekten sevenlerdi dedi..
Ama onlar da beni tanımıyorlar dedim..
Kaleminden dökülen  kelamlardan,kelamlardan süzülen anlamlardan,anlamlarda gizli feryatlardan,feryatlarından kaçan korkaklardan tanıyorlar seni dedi.
Ama görmediler dedim..
Bir çoğunu görmeden sevmedik mi dedi.
Onları okuduk dedim..
Seni de okudular dedi.
Benim kitabım yok ki dedim..
Kâğıtlara işlenen,ilmek ilmek cümleleri,cümlelerden dökülen her bir damla gözyaşını,o yaşları akıtan düş kokulu gözleri,o gözlerin altındaki hüsran dolu izleri,o izleri taşımaktan yorulmuş,umut saçan yüzleri okur gerçek sevenler dedi.
Yönü yönüme uzak,yanı yanıma..
Dili duada,eli şifada olanlar dedim.
Bir selamını almadığın,iki kelamını duymadığın,sesini şifa ile, üstünü dua ile  örtüyorsa,bu iş sevgiyi aşmış azizem dedi.
Kim onlar dedim..
Onlar, iyiliğin okulunu okuduktan sonra insanları; 
ağrılardan,sızılardan,acılardan,
kederlerden,kazalardan,belalardan,
ölümlerden, zulümlerden,  kurtarmak için yemin edenlerdir dedi.

O ZAMAN, ALLAH ÖNCE ONLARDAN RAZI OLSUN DEDİM.

Havva KAYA
06.09.2023
İSTANBUL/BAŞAKŞEHİR 




Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Üşüdüm de Duyan Olmadı

Havva KAYA Havva KAYA