Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Tabut

Yaşadığımı sanıyordum, meğerse ruhummuş! ölen. 
Oysaki bir zamanlar, hangi zamanlar bilmemekle beraber
Umutlarımın çatı katına salıncak kurmuş sallanıyordum. 
Çünkü inanıyordum; vardı evet olmalıydı siyahın içinde bile görünmeyen bir değer. 

Beynimde dönen bir sepet düşünce. 
Bilmiyorlardı ki dışım her ne kadar gülen 
ise de içimdeki boşluklarda bir ben kalmadı düşünce... 
İşte: gördüm gördüm daha yeni, 
İnsanlar yalandan tabutumun başına üşünce!

Gerçekten mi hayır ya! Kabul etmiyorum. 
Gerçekten ben olamazdım, olmamalıydım
bu ölen! 
Bu kadar mıydı yani, bu kadar ani! 
Daha hayallerim vardı halbuki:
Ağlamaklı bir daha dönülemeyen.

Evet bu kadardı: Etten kemikten bir ben, 
tahtadan iki metrekare tabutta
sonsuzluğun bilinmeyen tonuna doğru
gerçekleşen bir şölende!!! 

Aklın çok ötesinde ruhla bedenin çizgisinde, 
Karanlığın en bilinmeyen tarafında
Belki de loş hoş bir ışıkta törende!!! 
 
BÜŞRA DALGIÇ 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Tabut

Gülen Düş Gülen Düş