Şiir Dediğin

Kalemin içine, sürüp mermiyi,

Hedefi vuruştur, şiir dediğin.

Rotadan şaşmadan, doğru gemiyi,

Bıkmadan sürüştür, şiir dediğin.

Resimle öyküyle, yazıyla hatla,

Bilinir bilinmez, her tür sanatla,

Tarihle bilimle, edebiyatla.

Aslına varıştır, şiir dediğin.

Manadan anlamdan, kaparak hisse,

Şiddeti körükler, her tür desise,

Aydınlık yollardan, sapmadan sise,

Kalemle yarıştır, şiir dediğin.

Bilinmez bir yerde, kalmış mahtumu,

Yetimi öksüzü, elbet masumu,

İnfakla yetişip, her tür mazlumu,

Şefkatle sarıştır, şiir dediğin.

Uzaktan sevecek, aşkı  görmeden,

Zafere  gidecek, yolda durmadan,

En naif sözlerle, yürek kırmadan,

İçten yakarıştır, şiir dediğin.                      

Ölmeden evveli, an’da ölerek,

Nicenin içinden, çare bularak,

Geçmişin izinden, dersler alarak,

Özünle barıştır, şiir dediğin.

Acının seyrine, gülümseyerek,

Savaşın sonuna, imza vererek,

Zalimin zulmüne, göğüs gererek,

Haklı bir duruştur, şiir dediğin.

Aşılması zorlu, engin yücede,

Bilinir bilinmez, her bilmecede,

Yâre atlas yorgan, olup gecede,

Yüreği seriştir, şiir dediğin.

Diz vurur edipler, sofralarında,

Gözlerden uzakta, ücralarında,

Acıyı bal edip, mısralarında,

Duyguyu karıştır, şiir dediğin.

Sevdaya kefendir, bayrağına kan,

Başlarsa biter mi, böyle heyecan,

Mısrayla şiirde, kükreyen arslan,

Her yanı görüştür, şiir dediğin.

Harfler inzivada, şiir nadasta,

Hangisini desem, hepisi yasta,

İlham desen o da, artık iflasta,

Kendini soruştur, şiir dediğin.

Ademin derdine, merhemdir şiir,

Duyguda nirvana, son demdir şiir,

Ağulu gözlerde, hep nemdir şiir,

Ruh haline eştir, şiir dediğin.

Adem Efiloğlu