Eyleme

Eyleme

Sensizliğin sancısı dökülmez ki kaleme

Çıkarken sarp dağları beni sensiz eyleme

Gündüzlerim karıştı karanlık gecelere

Hiçbir suçum yok iken beni suçlu eyleme

Karlı Boranlı yollar önümde aşılmaz ki

Bakışınla gülüşün yoksa yaşanılmaz ki

Sevda yükü omzumda sensiz de taşınmaz ki

Hiçbir suçum yok iken beni mahkûm eyleme

Uzaklar senin olsun yakınları bana ver

Oturman için bende kocaman sarayın var

Gönül sarayımda sen bulamadın mı bir yer

Hiçbir suçum yok iken beni garip eyleme

Kırdığın bu gönlüme bir daha bahar gelmez

Kurduğum senli hayal artık bana da yetmez

Zaman dediğimiz şey bu acıları silmez

Hiçbir suçum yok iken beni sarhoş eyleme

Her şeyi terk ettim de seni terk edemedim

Candan sarıldığımız günleri göremedim

Aşk bu hasret doluymuş ben bunu bilemedim

Hiçbir suçum yok iken beni sensiz eyleme

Buğulanmış camlara ismini yazıyorum

Kurudu pınarlarım bil akıtamıyorum

Bu virane gönlümü artık satamıyorum

Hiçbir suçum yok iken beni viran eyleme

Sokaklarla caddeler çıkmazlara çıkıyor

Sensiz kalan bu gönlüm alev alev yanıyor

Neredeysen dön de gel ömrüm sona gidiyor

Hiçbir suçum yok iken beni deli eyleme

Kul Mehmet’im bu çilem ölünce mi bitecek

Satır satır yazdığım sen bana yetmeyecek

Ne kadar yazarsan yaz sonu da gelmeyecek

Hiçbir suçum yok iken beni şair eyleme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet