Gözlerin

Duygular gönlünde kalkınca şaha

Onları anlatan sözdü gözlerin

Karanlık gecemde döndü bir maha

Yolumu gösteren izdi gözlerin

Eritti içimi bakışı kordan

Vurdu esir etti değdiği yerden

Saçların yüzüne düşünce birden

Saklandı o anda gizdi gözlerin

Dilinde olsa da inkarla yalan

Gerçeği haykırdı onlar her zaman

Bakmayıp yüzünü çevirdiğin an

Öfkeydi sitemdi nazdı gözlerin

Ağladı zümrütler inciler döktü

İçime kederle hüzünü ekti

Bezen de gülerek aşk ile baktı

Gönlüme sevdayı yazdı gözlerin

Sevdanın zehrini balla yoğurup

Yüreğime sürdü beni kandırıp

Benimkine doğru bir köprü kurup

Gözümden gönlüme sızdı gözlerin

Kanattı sonunda sızdığı yeri

Eridi küçüldü yok oldu feri

Bir ölüye döndüm o günden beri

Gönlüme bir mezar kazdı gözlerin

Kapandı içime saldı korkuyu

Karardı afakım sanki kör kuyu

Bozuldu gönlüme yaptığı büyü

Ağlattı sızlattı üzdü gözlerin