Yarınsız
kalmışız, vaatler tuzak,
Birazcık
yanımda, kal be kemancı.
Yorgun bir
sözcüğüm, kırık bir kapı,
Karıştı aklımda,
samanla sapı,
Artık mezar
bile, vermiyor tapu,
Titreyen ruhumu, al
be kemancı.
Derdin
zirvesinde, tarumar oldum,
Sözlerim tükendi, apansız kaldım,
Acıyla iç
içe, kederle doldum,
Sen bari
yüzüme, gül be kemancı.
Şöyle dağıtayım,
biraz kafamı,
Çok görme
şurada, azcık sefamı,
Dağıtsın notalar,
alsınlar gamı,
Benimle
düşlere, dal be kemancı.
Çok mu zor
derdime, yoldaş olaydın,
Şu meczup
halime, haldaş olaydın,
Ben zaten susmuşum, dildaş olaydın,
En derin
duyguyla, çal be kemancı.
Gömlüme
hicrandır, inleyen sesin,
Buğulu camlara,
vurur nefesin,
İçimden
ağlarım, bu akşam kesin,
Çekinme
arşeni, sal be kemancı.
Dert ile
tahtaya, yazıldı ismim,
Hiç kimse
değildir, derdimdir hasmım,
Adem oldum
işte, yansıyor cismim,
Haydi kalk gidelim,
gel be kemancı.
Adem
Efiloğlu
