Nice sözü,
eyledi bir,
Lafı ölçer,
bizim Yunus.
Sözlerinde, bir
dolu sır,
Öyle seçer,
bizim Yunus.
O da söyler,
gönüllü gel,
Hacı Bektaş, Yesevi
el
Tapduk ile oldu
bir sel
Yakar geçer,
bizim Yunus.
Hak’kı bildi,
Hak söyledi,
Kul olmayı, yol
eyledi,
Garabeti, hep
payladı,
Ufuk açar,
bizim Yunus.
Yüreğine, vurdu
kilit,
Tefekkürde, bir
mücahit,
Hak kitabı,
seçti mürşit,
Ondan içer,
bizim Yunus.
Dedi dünya,
gelir geçer,
Her gelen de
bir gün göçer,
Ne ekerse, onu
biçer,
Şirkten kaçar,
bizim Yunus.
Şiirleri, hep
hikmettir,
Anlayana, çok
rahmettir,
Bilmeyene,
felakettir,
Bundan duçar,
bizim Yunus.
Sözlerini,
ölçtü biçti,
Hak katında,
zemzem içti,
Kul olanda,
serden geçti
Bundan uçar,
bizim Yunus.
Elbet ölüm,
haktır dedi,
Daha öte,
yoktur dedi,
Ol yaratan,
tektir dedi,
Küfre hançer,
bizim Yunus.
Dertli kalem,
böyle dedi,
Şiir ile dert
biledi,
Daha güzel, yaz
istedi,
Ne’tse naçar!
bizim Yunus.
Adem Efiloğlu
