Denize Karşı

Denize karşı durmuş soğuk havanın iliklerine işlediğini hissediyordu.

Seviyordu soğuk havaları, denizin deli deli salınışını, nazlı bir ceylan misali

Dalgaların köpük köpük kıyıya vuruşunu

Saçlarının rüzgarla dansını

Tuhaf ve hoş duyguların bedenini sarışını

İçindeki yalnızlık hissini

Kalabalıklar içerisinde kayboluşunu

Seviyordu martıların çığlık çığlığa simit arayışını

Arıyordu gözleri yanı başında olan sevdiceğini

Diliyordu

Şu denizin güzelliğinde onunda kendisini görmesini

Hissedemiyordu

O derin, şiirlere konu olan aşkı

Kâh gülüyordu haline, kâh ağlıyordu

Canım öyle durduk yere aşık olunmuyordu

Deniz dahi dalgaları ile durduk yere dans edemiyordu

Yalnızdı kalabalıklar içinde

Tıpkı denizin ortasında bulunmayı bekleyen inci tanesi gibiydi arayışı

İçindeki kayayı birinin yontması, içindeki sevgi ateşini bulması gerekiyordu

Açtı kollarını rüzgara

Çekti içine denizin yosun kokusunu

Kapadı gözlerini

Bekledi seveceği kişiyi

Rüzgarla dansı öyle kolay değildi

Soğuk bedenini titretti

Dişleri zangır zangır çarpıştı birbiriyle

İliklerine dek işledi acı

Ayakları kayıyordu kumda kıyıya vuran dalgalar arasından hissetti

Tüm şehrin ışıkları yıldızlarla birleştiği anda

Ilık bir meltem esti

Bedeni o büyülü dansı hissettiğinde

Hoş bir rayiha burnuna değdi

Isındı elleri ve bedeni

Salındı mis kokulu saçları

Serildi gözünün önüne gülümsemesi

Duyumsadı müziğin ritmini ruhunda

Birleşti bedenleri melek kanatları altında

Ve yakamoz gülümsedi muhteşem görüntü karşısında