Nazlı Yar

Nazlı Yâr

Nazlı nazlı yürürken Maral’a benziyorsun

Yola diken ekilir gelemezsin nazlı yâr

Felek bizi ayırmış ağlayıp gizliyorsun

Alna kader çizilir silemezsin nazlı yâr.

Benden gittin gideli ben beni arıyorum

Yüreğim köze döndü ateşsiz yanıyorum

Gördüğüm her yıldızı gözlerin sanıyorum

Ciğerlerim sökülür bilemezsin nazlı yâr.

Ebruli bir gecede kalemim duygu akar

Odamda hasret yanar duvarları sen kokar

Hangi melek suretin ruhum bedenden çıkar

İlmik ilmik çekilir ölemezsin nazlı yâr.

Nede çabuk unuttun gözyaşın silişlerim

Aklımı alıyordu o eski gülüşlerin

İçinde uhde kalsın vedasız gidişlerin

Bölük bölük yıkılır dönemezsin nazlı yâr.

Adım adım geriye daha uzaklaşırız

Şimdi dönmek imkansız ahirde yaklaşırız

Vuslatın borcum olsun bir gün hesaplaşırız

Gözde hicran okunur göremezsin nazlı yâr.

Her derde katlanırdım olmadı son vuruşun

Sevgideki ihanet affedilmez duruşun

Hesabı tutulmazdı aşkta üç beş kuruş’un

Bir gün hesap sorulur veremezsin nazlı yâr.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)