Helal Olsun

 Helal Olsun

Madem son veriyorsun kalemden kan akmasın

Gidiyorsun anladım al hakkım helal olsun

Alıp gittiğin ah'ım seni her gün yakmasın

Önünde diz çöktürdün kul hakkım helal olsun.

Uçmazdın biliyorum başka bir kuru dala

Sana doğru yürürken sapıttın viran yola

Anlamadın derdimi düşürdün haldan hala

Lâl dilimi küstürdün dil hakkım helal olsun.

Görmek için son defa kapına çadır kurdum

Kavuşmaktı hayalim gelmedin geri durdun

Tek kurşun yetiyordu susarak süründürdün

Doyasıya sarmadım kol hakkım helal olsun.

Sana açık gönlüme huzur ile yatmadın

Yarım kalan gecenin şafağını tatmadın

Mühürlü yüreğimde aşk’a imza atmadın

Baktırdın uzaklardan yol hakkım helal olsun.

Zehir kattın aşıma kaynattın kazanımı

Zulüm ettin bozarak vuslat’ın mizanını

Her mevsimde yaşattın ayrılık hazanını

Daha zaman dolmadan yıl hakkım helal olsun.

Ne yaptım ne ettimse yine maya tutmadı

Gitti geldi aylarca gönül biat etmedi

Saman saçlım canım al dedim ömrüm yetmedi

Deremedim bağından gül hakkım helal olsun.

Büyük yemin etmiştik yaradan nazarında

Satıp gittin sevdamı mezalim pazarında

Öldürdüğün o “Dilsiz” şimdi aşk mezarında

Tutamadım bir kere el hakkım helal olsun.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)