Düşman

Kır bahçelerde büyümek zulümmüş
Dökülmüş yapraklar bir ahtır
Saftır duygular hiç yoluna ölürmüş
Ölümmüş kır bahçeler, büyük bir sırmış
Bıkmış ruhum bu şatafat bir yokluk büyütmüş

Taş sokaklar dar kaldırımlar hayatmış
Kamaşmış gözlerimde hayat hep bir ipek kumaş
Baş belayı bulurmuş, her daim paraya tamah eden prangalanmış
Artakalmış zaman insana olurmuş sırdaş
Sırdaş dermiş ki insan hayatı hiç anlamazmış
Dünyadaymış gerçek düşman nefis servet ise ateş