Sürgün Yarim

Sürgün Yârim

Dallarımız kırık kuşlar konmuyor

Sevgisiz yaşamak zor sürgün yârim

İçerimde kara sancı dinmiyor

Aşk acısı çekmek kor sürgün yârim.

Gerçi zor değil de dağları aşmak

Ahirde bile hak, vardır kavuşmak

Gönül arzuluyor hep sana koşmak

Beni dağa taşa sür sürgün yârim.

Ettiğim figanlar gökleri deldi

Bizi candan vuran bir kara yeldi

Senden sonra bana bir ceset kaldı

Kanadım kırıldı sar sürgün yârim.

Bu yangın yerinde ömür biter mi

Yurdu belli sevda atsan yiter mi

Buz kesti dört yanı ocak tüter mi

İçimi dağlayan nâr sürgün yârim.

Dertler güldürmüyor sarardım soldum

Kapıldım tufana çaresiz kaldım

Her gece diz çöküp kapına geldim

Bize de çıkar yol var sürgün yârim.

Belki de geçecek bu mevsim son yaz

Çiçekler dökülür vurur bir ayaz

İstersen elinle mezarımı kaz

Başıma yağıyor kar sürgün yârim.

Dileğim mutlu ol akmasın yaşın

Hep baharlar yaşa olmasın kış’ın

“Dilsiz Kalem” gider sağ olsun başın

Dünya artık bana dar sürgün yârim.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)