Kara Sevdayı

Kara Sevdayı

Bembeyaz lütuftur masmavi Hazar

Çekmeyen ne bilir kara sevdayı

İnsandır can bilir göğsüne yazar

Düşmeyen anlamaz dara sevdayı.

Eğilse gönlünden düşecek sanar

Ser de buram buram bir özlem yanar

Ümit ak güvercin kanadı kanar

Alem duysa ağlar yara sevdayı.

Bir an olur seni bağrına basar

Gün gelir hasretin ipini keser

Batıdan doğuya serin yel eser

Nemrut olsa atmaz nar’a sevdayı.

İçine düşünce bir tatlı hüzün

Geçtiğin bu yolda kaybolmaz izin

Döndürmez hiç bir renk solsa da güzün

Kızıla, siyaha, mor’a sevdayı.

Mukaddes vergidir en güzel mânâ

Bağrına bastığın soylu bir ana

İçinden volkanı salsan cihana

Yakarak dağlasın çıra sevdayı.

Ayaz gecelerde nöbet tutturur

Dört kitap üstüne yemin ettirir

Dilsiz Kalem der ki servet sattırır

Koyarak üflersin sûr’a sevdayı.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)