Zoruma Gider

Zoruma Gider

Tenin tane tane buğday sarısı

Başağından çıkma zoruma gider

Çiçektim dalımda sen bal arısı

Zehirleyip sokma zoruma gider.

Visalimin uzun kışlı yolusun

Akıp giden nehrin hasret kolusun

Yeşeren ağacın ince dalısın

Yad'a boyun bükme zoruma gider.

Uzat ellerini şu cihan yansın

İçimde yanardağ kül olsun sönsün

Azap çeken ömrüm cennete dönsün

Öyle mahsun bakma zoruma gider.

Ektiğim topraksın sürdüğüm sensin

İlmek ilmek bağlı kördüğüm sensin

Düşlerimde hayra yorduğum sensin

Hayallerim yıkma zoruma gider.

Dökemedim nazlı yâre içimi

Ak eyledim şu genç yaşta saçımı

Mizan tartmaz aşkta benim suçumu

Bir hücreye tıkma zoruma gider.

Sırtımdan vuruldum dönüp bakmadım

Çarmıha gerildim acı çekmedim

Ettiğim yeminden bir gün çıkmadım

Alev alev yakma zoruma gider.

Yenik düştüm ben savaşa doymadım

Azar yedim, küfür yedim duymadım

Bu kumarı hayatıma oynadım

Son kurşunu sıkma zoruma gider.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)