Beni Sevdiğin Zaman

Kaç   keredir  sen  beni,   sevdiğini   diyorsun,

Bak ben de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Sevmek nedir  daha sen, onu da bilmiyorsun,

Bak ben de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Saatler    yetmeyecek,  bu  bitimsiz   davada,

Sevmek  deyince  şöyle, ısınacak sol yan da,

Damarda durmayacak, çılgın akacak kan da,

Bak ben de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Acının   her     halini,    hasretinde      tadarak,

Belki de   meralarda,   koyun   kuzu   güderek,

Yüreğime  söz verdim,  geçmişi   kaydederek,

Bak  ben  de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Şöyle   bir    gerilerek,    kaderime    dayanıp,

Gece   boyu   bin   defa,  uykulardan  uyanıp,

Kimler  ne  derse  desin,  gözlerine   boyanıp,

Bak ben de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Yine  de   pes   etmedim,   takıldım    izlerine,

Bin derede  oynayan,  müsemma   gözlerine,

Şu   acemi    halimle,     inanıp        sözlerine,

Bak ben de  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Tam  kalbime  sapladın, adı da  zor  zona be,

Adım    adım  yaklaştık,  çürüyerek   sona be,

Ademi’nin  tek    derdi,   inanmaktı    sana be,

Bak bende  seveceğim, beni sevdiğin zaman.

Adem Efiloğlu