Senede Bir

Merhametsiz sözlerle yara açtın bağrımdan

Dünya oldu bir zindan, ömrü azap sandım ben

Su istedim devaya  ateş dolu kabından

Alev aldım canımdan cayır cayır yandım ben.

Boğazımda kör düğüm diyemedim sözlerim

Çare bildim yarama o nazenin gözlerin

Bundan gayrı hasretin ölene dek közlerim

Toprak serptin üstüme gözyaşımda söndüm ben.

Sözlerin git dese de yüreğin kal diyordu

Uzaklarda olsan da bir selâm sal diyordu

Deva bul bu özleme gel beni al diyordu

Hiç bir engel durdurmaz gözlerine kandım ben.

Sevdiğimi söylerken konuşma sus diyordun

Çözemezken bu sırrı ben aklımı yiyordum

Yalan dedi gözlerin sen beni seviyordun

Karakış gibi vurdun salkım salkım dondum ben.

Senede bir gelseydin oda bana yeterdi

Hazan vurmuş bağımda gonca güller biterdi

Mühürledin kalbimi senin için atardı

Karanlığın cevr’inde sensiz kalmış candım ben.

Asr-ı saadet olur belki de visalimiz

Bir gün döner tersine bîzar olan halimiz

El ele tutuşarak ufka erer yolumuz

Ahirlik menzilinde koskocaman handım ben.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)

Cevr : zulüm

Bîzar : bezgin, bezmiş