Edebiyat ve Kültür Platformu
Bütün İyi Şiirlerin Sonunda
öptüm seslerini ölümün
bütün iyi şiirlerin sonunda..
gündüzün ve gecenin soluğunda
hüznün ıslanan taşları kararırken
soğuğun şiveli ağzında kanayan dans kadar sev beni..
çünkü,
birazdan gün başlar
sesini çalar sessizliğin utkusu
örülür bir saat sözle suya
gözbebeğimde dağ iken
kelebeğin düş gülü
sessizlik ve serinlik her uyanışımın
ayak izi
mahşer çığlığı yıkanan gölgeler
öyle ya
dilimin tasına topluyorum
kelimelerimin ibadetini ve
biraz biraz sarı yüzünü
mevsimin..
ahh benim
yıldızlara bakan gecem
kabuğunda kaç nefes soluk k/alır
sen hangi dağın fırtınasısın
boşluğa akan vadilere kızılca asılanım
hadi sarkıt yalnızlığı gözlerimin örtüsüne
derin sulara akalım
sonra
yine gece ve
yıldızlar başucumuzda olsun
hiç kımıldamasın tepeler
eteğime uzanan gökyüzü
ucu işlemeli yalnızlığın sırtı
ey dünya
tam kenarındayım kabuğunun
dilsiz güneşe kuş giydirirken
gözlerimin dağınık ağında pencere
seni en güzel şiirin ırmağına sakladım
uyandım
öptüm seslerini ölümün
Üşüyor musun
...
Bütün İyi Şiirlerin Sonunda başlıklı yazı Moonlight tarafından
06.06.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 9
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.