Kıyamam Sana İstanbul

KIYAMAM SANA İSTANBUL 

Bundan sonra sana İstanbul

Söylenecek söz kalmasa da yüreğimde

Kendimi fasulye gibi nimetten sanıp sözüm yok desem de

Burnum havalarda kapris yapıp

Ne yıkık dökük tarihi surların kaldı gözümün önünde

Ne de yedi tepen artık umrumda

Kumruların ölmüş martıların çığlık atmıyor ruhuma

Lüfer can çekişirken pislikten bunalmış koylarda

Uskumrunun esamesi okunmuyor artık bu sularda

Ne yapacaksın bundan sonra İstanbul derken

Boğazın girdaplarında boğsan da beni

Yüreğimi kaynatsan da halicin lağım sularında

Özlesem de köprüde balık ekmek yemeyi

Ömer Hayyam yokuşundan yuvarlasan da beni  hoyratça

Dalga geçemesem de Tarlabaşı'ndaki pezevenklerinle

Kudurmuş rant şoparları boka bulayıp kirletirken suyunu

 Amansızca tirol çeker gibi çeksen de beni Marmara'dan

Benim  pisliğimi bulasan da benim yüzüme

Karadeniz'e lime lime savursan da beni

Sarıyer'deki börekçinin adresini söylemesen de

Beykoz da oğlak ayağından paça yemesem de

Hani yedi ceddim sanki doğmamış gibi senin bağrında  kayıtsız

Sen neden beni izinsiz sevdin  ve sen kimsin

Sen serserinin birisin desende

Bağlayıp getirsen de beni üvey evlat moduna

Seviyorum işte toprağından taşına

Hani her gün ağlatıp burun kıvırsan da göz yaşıma

Bazen de ben gem vuramasam da hezeyanıma

Sevmişim bir kere seni İstanbul

Artık söyleyecek sözüm kalmadı desem de

Bakma o heyecanımdandır kıyamam sana

Kıyamam sana İstanbul

       OSMAN ATATOP