Sessizliğin Sesi

Sen bilmezsin nerde doğdum

Bilmezsin aşk ülkemden kaç sahipsiz seyyahı kovdum

Kalbimi bilmezsin mesela 

Kaç kere sen oldu zamanımın yelkovanı

Bilmezsin kaç kere seni geçti saatim 

Bir ikindi uykusu 

Bir kış türküsü

Bilmezsin kelebeğin ruhunu sen

Kaç kere kanat vurdu ayrılığa

Kaç menekşe oldu yokluğun

Pervazlara konan güvercinler 

Kaç rüzgardır getirdi haberini bilmezsin

Dilsiz bir hüküm gibi

Sessizce çekip gidersin

Sormazsın kaç kere kırıldı kalemim bu mahkemede

Kaç kez yırttım yazdıklarımı büyük bir elemle

Şimdi bana şiir yaz diyorlar

Seni yazıyorum anlamıyorlar

İlla satırlara mı sığmalı şiir 

Dökülen kelimeler uyumlu mu olmalı illaki

Seni döksem meşrebimden mürekkebime

Bilmezler mi 

Ahh kalbimin en ince köşesi

Sızlayan yanı

Siyah yası

Ben yoruldum seni nakş etmeye kalemle

Kederimi duyan 

Kalemimi gören 

Sormasın artık bana seni

Gökler görsün içimdeki elemi