Aşkın Taa Kendisiydik

Beraberce "Derdistan" demiştik ükemize
Her ah çekişimizde başkenti özlemiştik.
Ülkemiz insanları saygı duymuştu bize
Elem kavşaklarında sevgiyi gözlemiştik.

"Ah"daydı sarayımız,kölelerimiz yoktu
Hem kölesi ülkemizin ve hem efendisiydik.
Aradık yıllar yılı,aşktan hiç bir iz yoktu
Çünkü,evet çünkü biz aşkın taa kendisiydik.

Sen gittin gelmiyorsun ve büyüdü Derdistan
Dön artık kraliçem ülkende direniş var.
"Ah"ın caddelerinde gördüğüm yalnızca kan
Akan kanın özünde, sana bir imreniş var...

Ahmet KÖKEN