Yürek Yangınımın Da Bir Ahengi Var...

Yürek Yangınımın Da Bir Ahengi Var, Yanarken Sen Kokuyor Alevleri

Yüreğimde sönmeyen yangımın ateşini söndürmeden seni hep düşüneceğim, hafif bir hoşlukla yakmasını seviyorum, çünkü içinde sen varsın gül bakışlım. Bu yangın, sadece bir anlık bir heyecan değil, derin bir özlem, bir kayıp hissiyle değil bakışlarınla dolu. Herkesin hayatında böyle bir dönem vardır; kaybettikleri birini, bir sevgiliyi ya da bir anıyı düşündüklerinde yüreklerinde hissettikleri o acı. İşte benim yüreğimde de öyle bir yangın var ve hiç sönmesin istiyorum...

Yürek yangınımın da bir ahengi var, yanarken sen kokuyor alevleri…

Zamanla, bu yangınımın aslında bir sevgi ateşi olduğunu fark ettim. Belki de kaybettiğim sen değil, seninle olan hatıralarımdı beni yakan. Geçmişte yaşadığımız her güzel an, benim için bir umut ışığıydı. Yüreğimdeki bu yangın, seni unutmadan yaşamanın bir yoluydu. Senle dolu anıları yaşatmak, içimdeki ateşi beslemekti.

Bir gün, eski bir fotoğraf albümüne rastladım. İçinde birlikte çekildiğimiz fotoğraflar vardı. O an, içimdeki yangın yeniden alevlendi. Gözyaşlarım, anıların sıcaklığında üzerine döküldü, damla damla. O an anladım ki, bu yangın benim için bir son değil, bir başlangıçtı. Seninle olan anılarım aşkla geçirdiğim mutlu bir dolu bir hayat, yüreğimdeki ateşi her zaman canlı tutması için yanacaktı. Yürek yangını, kayıpların acısını taşırken, aynı zamanda sevginin gücünü de gösteriyordu. Belki de bu yangın, yüreğimdeki sevgiye dair en güçlü kanıttı. Unutmadım, unutmam da mümkün değil. Çünkü yüreğimdeki bu ateş, bir gün geri dönme umuduyla yanmaya devam edecek. Ve ben, bu yangının büyüsünde, sevginin en derin haliyle yaşayacağım, vesselam.

Mehmet Aluç