Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kopsun Kıyamet

Kopsun Kıyamet
Kalbim acıyor Rabbim
Vicdansızlığın ortasında
Dışları insan görünümlü
İçleri ahlaksızlığın yüz/süz dönümü
İnsanlığını kaybetmiş tüm ruhsuz bedenlere;
Öfkem, kinim, lanetim ve de nefretim... 

Ah canım ülkem
Adaletsizliğin kördüğümü... 
Ölmesi gerekirken katiller
Elini kolunu sallaya sallaya 
Masumları katlederek
Sorunsuzca hayatlarına devam ederler... 

Sorun tam olarak nerede, kime soralım sahi? 
Adalet, hak, hukuk, vicdan, merhamet, insanlık nerede hani? 
Bu kavramların sadece adı varken
Nasıl yaşasın"Narin" adlı melekler... 
En yakınından geliyorsa ölüm fermanın
Kopsun Kıyamet! 

Neyin gözü dönmüşlüğü bu Rabbim
Yiyeceğimiz iki lokma, alacağımız iki-üç nefes
Vereceğimiz sevgi olmalıyken
Gönlümüz sevgiyle, aşkla, mutlulukla, huzurla dolmalıyken
Neyin doyumsuzluğu bu
Nasıl bir gaflet?! 

Hangi zihniyet, hangi akıl nasıl kıyar kadına, çocuğa... 
Nasıl hissiz, duygusuz olunabilinir bu derece
Kelimelerim buz kesti Rabbim
Yüreğim ağlıyor çığlık çığlığa... 
Gücü masumlara yetenleri Kahhar isminle kahreyle! 

Bu son olsun denilen ölümlerden, 
Zamansız öldürülenlere 
Her gün şahitlik ediyor olmak... 
Çok üzgünüm çok... 
Adına ne denilmeli peki:
Bu apaçık bir vahşet!!! 
Yapanların yanına kalmasın dedikçe, 
Ah nasıl da eriyip gidiyor adalet... 



"Yoruldum patron! İnsanların insanlara saldırmasından, 
çocukların ömrünün kelebekten daha az olmasından, 
adaletin bozguna uğradığı bu dünyada yoruldum. " (Alıntı)

BÜŞRA DALGIÇ


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Kopsun Kıyamet

Kopsun Kıyamet

Gülen Düş Gülen Düş