Uykusuz

Uykusuz

ıslak mezarımda açan kan çiçekleri
yırtık kefenimin ayak ucu
tabutuma sinen ceviz kokusu
ceviz ağacı kolay çürümezmiş
çürüdüm işte
içimde düş olunca

her yer börtü böcek
tüm ışıklarım karanlık
ve ayalarımda ateş tütsüsü
bir zamanlar vardım
ki
tüy gibi ağırdım

şimdi kaburgasına yağmur sızan bir kuş gibiyim
toprağıma dokunsa
günahlarımı yiyen kurdun diş izleri
şakaklarıma düşer saçlarımdan ağarırdım
bir damla gece çiği
sökülmüş yaralarımın ipliği

bari bu gece düşme usuma
bari bu gece düşümde uyuma