Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Alaca Saatler

Alaca Saatler


tütsüleniyor zaman saatlerin koridorlarında
salise salise beni kovalıyor yelkovan
bir ana imza atıyor gecenin bir yarısı
kirpiklerime bir rüya yükleniyor
uykunun cenderesinden

avuçlarım terli
bir katre hicrandır
bir dem keder
dünyayı sırtımda taşıyorum
hazırım uykusuz gecelere

hala sokaklar aynı 
yürürken gecenin yarısında
günahlar yığılı ağır bir duvarın altına
küçüktü daha
inanmıştı masallara
şehrin çıkmazlarına
aldanmıştı

yine sabah
perdeler aralı
pencere kenarında bir serçe
köhne bir yaşam ahengi sarmış bulvarları
kırsal sokak aralarını
bütün yaya geçitlerini 
magazin manşetli gazeteler kaplamış

rıhtımdaki boş sandallardan söz ediyorum
kiminin boyası dökülmüş
derinden gelen bir dalgayla
sallanıyorlar
işte her şey ortada
başım ellerim arasında 
ağlıyorum

bu hayatta  önce ağlamayı öğrendim
sonra, dağlanırken yüreğim 
ağlayamamanın ne demek olduğunu
her damla gözyaşının 
günahlardan arınış olduğunu keşfettim 
kendimce

zaman geldi tanıdım insanları 
sonra, her gülen yüzün riyakar olmadığını kavradım
an oldu bende sevdim 
an geldi bende inandım delicesine
an geldi anladım ki
onun indinde bir ben yokmuşum

alaca saatler başlar
uğurlanmaya tabi bütün gidişler
en soğuk mevsimin habercisi peronda kalan sessizlik
sonra yavaşça yürürsün
ilk ışığa 
bin yalnızlık saklı geceye

en son 
yalnızlığı anladım
ya da iyilerin neden hep yalnız olduğunu
şehrin bir kenar mahallesinde yaşamanın
baş döndürücü
korkutucu 
esrarengiz 
bir akıbet olduğunu


redfer


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 8
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Alaca Saatler

Alaca Saatler

redfer redfer