Ayrılmadım Güzelim

  AYRILMADIM GÜZELİM 

Ben senden ayrılmadım güzelim

Coşkun dalgalar vurunca gönül sahiline

Yüreğimi emanet bırakıp da yüreğine

Dönmemeye çıktım yola kaderin cilvesiyle

Kokladığın güle yaprağa bıraktım nefesimi

İçtiğin çorbanın dumanında savruldum sessizce

Rakı sofrandaki şamdamın alevidir gözlerim

Kadehinde bulursun dudaklarımın tadını

Ben senden ayrılmadım güzelim

Dökülmüş yapraklarla dolu yalnız sokaklarda

Her kaldırım taşında sen varsın  karşımda

Belki yirmisindesin belki elli beş yaşında

Verirken son nefesini adımı anmadan

Sanma ki o kefen sarılacak sadece senin bedenine

Ben senden ayrılmadım güzelim

Benim de yüreğim konacak o kefenin bir yerine

           OSMAN ATATOP