İnsanın Canlı Olduğunun Kanıtıdır Hayal Kurmak

Hayalini kuramadığın her şey, imkansız olarak kalmaya mahkûmdur hayatta. İşte bu yüzdendir, hayal kurmaktan hiç vazgeçmemeliyiz ki hayallerimiz bize umut olsun, yol göstersin. Hayali olmayan insan, yapamaz, mutlu olamaz, hayata tutunamaz. Evet, belki kendini mutlu zanneder ya da çok iyi olduğunu düşünür ama ruhunda hep bir eksik vardır. Mutsuz olma sebebi de hayatta istediği bir hayali ve gerçekleştirmek için çabalayacağı bir şeyi olmamasıdır. Peki, neden insan hayallere bu kadar ihtiyacı varken, vazgeçmiş hayal kurmaktan? Neden umudunu kesmiş, geleceğe karşı "Ne olursa onu yaşarız" demiş? Geçmişinde hayallerini yıkanlar yüzünden mi, yaşadığı hayal kırıklıkları sebebiyle mi? Gerçekten, insanın geleceğinden vazgeçiş sebebi geçmişi mahveden, şimdinin umudunu kıran ve geleceği elinden almaya çalışan insan görünümündeki canlılar mı? Değer mi? Bu insan demeye değmeyecek canlılar yüzünden hayallerimizi, gelme ihtimali olan mutluluklarımızı gelmeden kovmalı mıyız? Bence hayır. Büyük birer yanlış olabilirler ama tüm doğruları götürmelerine izin veremeyiz. Doğrularımız giderse geriye ne kalacak? Yanlışlar zaten gitti, doğruları da biz gönderemeyiz; onlara sıkı sıkı tutunup daha da doğrularını bulup, daha fazla doğru biriktirmeliyiz, yanlışların inadına. Çünkü doğrular da giderse, hem doğrular hem de yanlışlar uğruna doğruları gönderenler mutsuz olacak ve yanlış amacına ulaşmış olacak. Yanlışlara zafer yaşatmamak için; kendimizden, hayallerimizden ve doğrularımızdan asla vazgeçmemeliyiz ve unutma, giden her bir yanlışın yerini en doğrusu ve güzeli elbet bir gün alacaktır.