Hüveyda

Ömrün kırk yedinci deminde

Zimmetli acıları devrederken zaman

Üç nefesle kopmaya ramak kalır kıyamet

Titrek  bir hisle yoğrulur gaybın mizanı

Kan dondurur renksiz gül’ler

Ve seğirir cenk eden gülüşlerin hazanı

Vefasızlığın menzilsiz coğrafyasında

Şaklar sayıların kırbacı yaş’ların gün dönümünde

Zaman işlenir unutuşun kirli örtüsüne nakış nakış

Başlar aklın firari yağmurları

Ve baharın cübbesini giyer kış

Zifiri örtüsüyle

Gecenin kudurgan teninde bir ay kesiği

Kanatır uğultusu teraziye vurulmamış niyazları

Vakitsiz tekliflerin meyyitine

Y/azık eder kasım ayazları

Gelgitli nidaların meçhul yankısında

Cenk atarken imkansızlığın sızısı

Açıldıkça kilitlenir imgelenen matem

Ve ifşa olur çürük düşlerin yazgısı

Ağır aksak  griye dönen kelimelerle

Gıyabında okunurken rehin düşmüş şiirler

Kan tutan zaaflar çıkar düzlere

Mürekkebiyle ölü yıkar şairler

Ve gecenin mavisi  meydan okur gündüzlere

.

.

.

.