Zihnimdeki Sancılar

Zihnimdeki Sancılar

Mevsimler ömür geçer diyorsun

Nasıl geçecek sensiz söylemiyorsun

Yıkıldı üstüme kerpiç evimiz

Beyhude geçmez zaman

Saatler durmuş

Aynaları sen mi kızdırdın giderken

Baktığım tüm aynalar paramparça

Bu hasreti ölçmedi kantarlar

Halimi anlatacak ne bir kelime deyim kaldı

Hepsi gidişinle yandı

Her köşe başında hayallerin

Bana küskün

Sana doğru kalkmaz kervanlar

Akşamları şafağın karanlığına kadar

Hasretinle kavrulurken

Ne bir damla yağmur yağıyor

Alevli hüzünler yağar gökyüzümde

Yalın ayak yollardayım

Ne kalacak bir evim

Ne bir yurdum var artık

Köşe bucak sensizliğin girdabında

Hazan rüzgarınla savruluyorum

Ne bir köşem ne bir bucağım kaldı

Cevabının olmayan narında yanıyorum

Bir gölge sanki sen peşindeyim

Ben yaklaştıkça kaçan

Karşıma uçurumlar çıkarken

Ben düşüyorum öylesine

Boşluğa

Belki kucağına düşerim diye

Dal uçlarına doğru düşerken dallarım kırılıyor

Zihnimdeki sancılar az sonra son bulacak kucağında

Ya da bir taşa çarpacak başım

Parçalanacak hayatım gibi paramparça olacak

Kanatlanmak mümkün olur mu bilmiyorum

Bakalım göreceğim o zaman

Mehmet Aluç