Sarı Kiraz Kuşu

               SARI KİRAZ KUŞU

Tekbir alan yapraklar dökülüyor

Avlunda izi kaybolan adımların

Bu senin son’baharınmış inanmak zor

Vaktinden çok evvel valizini alıp gidince

Üşüyen sensizliği kim ısıtır burada

Anlatılmamış bir masal gibi

Uzun yıllar hafızalarda kızakta

Erik çekirdeği gibi acı bir tat

Ardıç çalılarına serip kuruttuğun

Çarşaf beyazı umutların içime oturan

Bulutları giyince melek olmuştun

Akşam güneşi yanağımızı ıslatıyordu

Uyudukça çocukluğuna döndün sen

Söylenmeyen her şey toprağa karıştı

Ününden habersiz ölen Kafka gibiydin

Bir şeye tutunamayan bakışlar

Varlığını inkâr için hatimdeydi

Yıllarca süren rüyadan uyanıyorduk

Adının geçtiği her cümle tekerrürle

Semayı delecek bir mızrağa dönüşmüştü

Mor tomurcuklardan canlı sarıya

Kasımpatıların ebruli şahitliğinde

Dünyaya değer kazandırırken

Hayatın dışına sürülmüş ruhunu

Anlatmaya olan susuzluğun uğurluyordu..

                          Mavi Yıldırım