Biraz Kül Biraz Duman

Gönül nihavent makamında..

Biraz kül,biraz duman..

O benim işte..

Raks ediyor notalar yürek eşiğinde..

Toprak ateş ile harmanlanıp cana can katıyor kamerin ışıltısında..

Ateşin harında yanıp 

kül olmaksa aşk;

O benim işte..

Yüreği mest edercesine nağmeler dökülüyor dudaklardan..

Tenhalardan geliyor yağmur kokusuna karışmış yaseminler..

Yıldızlar göz kırpınca karanlığın bittiği yerden,

Gözlerin ışıltısına karışmış kıvılcımlar yükseliyor göğün durağına..

İçleniyor eprimiş yürek mahzeni..

Rüzgar ılık ılık dokunuyor 

göğüs kafesine..

Duman duman oluyor bakışlar..

İşte…

..

Biraz kül,biraz duman…

O benim işte…

…

..

.

Bak ne diyor nağmeler…

“İnanma..

 Gözlerime..

 Ben 

 Ben Değilim”…

“Beni 

 Sevdiğin 

 Zaman…

 Ahhh…

 O Benim İşte”…

…

..

.

   Ruhum ateşin harından kül olmuş..

Yüreğimdeki toprak kokusu ile..

“İnzivaya çekiyorum kalbimi”...

…

..

.

Elif USTA

@1elif.miktari.siir