Rosa Maria Ya Mektuplar - 3 -

Rosamaria, o son gece demiştin ya bir gün göçersem ani bu dünyadan, sen asla yalnız kalma, hayatı dolu dolu yaşa. Evet, sözümde durdum, yaşadım ama Rosamaria, sensizlikte ıssız ve sessizce yaşadım ve bil ki geçen bunca yıl içinde ben hep senin hayalinle yaşadım ve asla hatırana ihanet etmedim…

Ey Rosamaria, tanıdığın, bildiğin o deli dolu yaşam sevinciyle ışık saçan genç yok artık…

Senin yokluğunda

saçıma aklar yağdı,

gözlerime kırağı düştü,

gözümde damla tükendi,

sakalım buz tuttu,

ellerim ayaklarım tutmaz oldu…

Ama ben asla hatırana ihanet etmedim.

Nice kadın beni sevdiğini söyledi,

bil ki ben senden başkasını sevmedim

ve sevemedim…

Her saniye, her gün, her ay, her mevsim

hayalimde canlanırsın, gonca gül misali,

cennetten bir huri gibi gülümseyen gözlerinle,

yağmura karışan gözyaşlarım çiçeklere can verir,

o misk-i amber kokunu taşır mevsim yelleri koynuma…

Rosamaria,

biliyorum, yalnız ve ıssız yaşlanıp yok olacağım

Zira beni seven her

kadında seni arıyorum ama bulamıyorum,

kimse senin gibi olamadı.

Varsın olsun, güzel kadın,

senin hayalin bana tek mutluluk olsun…

O eşsiz gözlerin bana bir değil, bin ömür daha yeter.

Rosamaria düşünüyorum ki, sandığımdan daha çok yaşlandım, saat çok geç diyorum, canıgönülden inanıyorum en yakın zamanda buluşuruz cennetinin sen kokan çiçek bahçelerinde…

 Bir tek seninle sonsuzlukta… Ebediyen… ROSAMARİA