
Elini Sallarken
Gün daha doğmamış seherken
Kara kaşlı gülüşüyle gülümserken
İşte sabah güneşim doğdu şimdi
Elveda demeden elini sallarken
Ne demeli etmeli böyle giderken
Sevdiğim kara kaşlım üzerken
Çatma kaşlarını böylesine küserken
Elveda demeden bakışlarıyla yakarken
Yanmak aşkın kârıdır dedim yandım
Oysa o Selvi boyluya candım
Öyle böyle değil işte ben yandım
Veda sokağında vedasız giderken
Ne yapalım dedim sevdadır değer
Bir gün geri döner elbet sever
Geri dönmezse ben mecnun gibi gezer
Düşler dünyasında atsız terk ederken
Şansım bakmamış bana boynum bükmüş
Hasreti viran ellerde bana yetmiş
Duydum ki bir vefasıza gelin gitmiş
Gözyaşını dökerken pişmanım derken
Kul Mehmet’im üzüldüm elden ne gelir
Aşkı bilmeyen söyleyin nasıl sevebilir
Unutmamak çok kötüdür insan delirir
Aklımı yitirmek üzeriyim gel derken
Mehmet Aluç-Kul Mehmet