Bazen bir duyguyu ve hissi, kalemle yazmak için saatlerce beklerken, aþk izin almadan gönül sarayýma girer. O, usulca, sessizce gelir; içimdeki boþluklarý doldurur. Bir anda binlerce kelime dökülür içime, sanki ruhumun derinliklerinden fýþkýran bir nehir gibi akar. Aþk, beklenmedik bir misafir gibidir. Kapýyý çalmadan içeri girer, kalbimin en karanlýk köþelerine ýþýk saçar. Gözlerimdeki ýþýltý, onun varlýðýnýn bir yansýmasýdýr. 

Usul usul yazmaya baþlarken, kelimeler dans eder gibi sýralanýr kâðýt üzerinde. Her biri, içimdeki duygularý dile getirir. Kalemin ucu, aþkýn sýcaklýðýný hissederken, cümleler birbirini takip eder. Bir gülümseme, bir özlem, bir umut; hepsi bir araya gelir ve sayfalara hayat verir. Aþk, sadece bir his deðil; ayný zamanda bir ilham kaynaðýmdýr. Onunla birlikte, kelimelerim kanatlanýr ve gökyüzüne yükselir. Ýçimdeki bu coþku, bazen bir fýrtýna gibi eserken, bazen de bir melodi gibi huzur verir. 

Aþk, yazma arzumu körükler; kelimeler, kalbimin ritmiyle uyum içinde akar ve yazarým. Ve ben, bu büyülü anýn tadýný çýkararak, aþkýn büyüsünü kelimelere dökmeye devam ederim vesselam.