Sürgün

SÜRGÜN

 

Hür ormanlar içinde seken ceylân gibiydin
Bin bir türlü şakıyan kuşların edîbiydin
Ne zamandır bu sükût,ne gün karalar giydin?
Güzelliğine niçin gölge düşürdü felek?..

Katmer katmer değildi,kara değildi bu ten
Belli ki yeller esmiş başında böyle erken
Yâr koynunda düş gibi yıldızları sayarken
Neden baba evinden yâd ele sürdü felek?..

 

Gençliğin ve sılanın damağındayken tadı

Adaletin bir defa daha kirlendi adı

Gizli aktı gözyaşın,çığlığın duyulmadı

Bir karanlık gecede defterin dürdü felek...

Ahmet KÖKEN