Çekincelerimi aldýrdýðým bir de sabýrsýzlýðýmý sözcük iklimine ektiðim derken tevafuk yüklü bir bekleyiþ ve rüyalarýn boykot ettiði elbet gerçeklerin yükü altýnda ezilen.

Mendebur bir maziden kalan son kýrýntýlarýn hele ki acýlar da yükünü aldý mý.

Þimdi lades, diyeceðim ve tutacaðým bir ucundan umudun sonra da sýrlarýmý sereceðim ve ser mahiyetinde saçlarýma takacaðým gizemi.

Ne gelen var ne giden.

Gün dedik de koyulduk yola sonra sefer tasýna sýðdýrdýk verilen hükümleri ve palas pandýras bir bir yerine getirdik verilen emirleri hatta yedi emindeki düþleri bile gerçeðe dönüþtürdük.

Ýlla ki ýssýzlýk hep mi ýssýzlýk daha dün ekmedik mi topraða umudu?

Günler geçmek bilmiyor iþte ve yiðidim düþlerime de girmiyor artýk yitip giden mevsimi daha yeni uðurlamýþtýk ki…

Baþa dönmem gerekirse hiç dönesim anlatasým yok yine de demedi, demeyin.

Satýrlarým büzüþecek þimdi az evvel kuruladým yüzümü gözümü üstelik ihtiyar heyetinden gelip de teftiþ ettiler banyomu. Yok, yok, abartmýyorum inanýn ki kývýrmýyorum da dansöz gibi. Af ola, terbiyemi bozdum ne de olsa asker torunuyum eþim ise-rahmetli demeye dilim varmýyor ama-asker çocuðu gerçi babasýnýn yolundan gitmedi ama illa ki vatanýna ve ailesine sahip çýktý sonra kesiþti yollarýmýz hele ki ben çoktan ümidimi kesmiþken aþktan.

Güzel olmayý hep diledim bu yüzden aynalara küstüm. Ne zamanki boya fýçýsýna düþtüm aynaya bir de iliþti mi gözüm.

Beceremedim iþte endamlý bir kadýn olmayý. Boyum haddinden fazla kýsa ve saçlarým da elbette kuðu bir boynum da yok ama kuþ gibiyim seken sekip de sevmeyi bilen ve asla yalan söyleyemeyen ve iþte bana vurulan eþime de ben vuruldum ne zamanki dikti gözlerini gözlerime.

Öncemiz yok bizim bu yüzden hep aný yaþadýk ve gelecek hayali filan da kurmadýk.

Kayýnpederim çok istemiþti bir torun sahibi olmayý.

Eþimle bu konuyu konuþmadýk bile çünkü ne yapsak olmuyordu ve doktorun kapýsýný aþýndýrmaya tam karar vermiþtim ki…

Hani yaþýmýz geçkin olsa da bir çocuk sahibi olmak bizim de hakkýmýzdý… diyenlerin yalancýsýyým çünkü biz yettik birbirimize ama insanlara yetemedik bu yüzden kocam kendini içkiye verdi bir de lanet tütün.

Ne zamanki azýcýk geç kalkayým geceden kalma toplardým peþini yiðidimin üstelik gýkým da çýkmaz cýlýz vücudumla yatýrýrdým yataðýna sonrasýnda fincan fincan kahve servisi yapýp avuturdum yoksa o muydu beni avutan? Hani nedense el âlemin dayatmalarý ile bu hale gelmiþtik üstelik avutulmasý gereken biz de deðildik üstüne üstük sesimizi de çýkarmazdýk konu komþuya hele ki onlar bizi býyýk altýndan süzerken.

Her þeye raðmen özlüyorum o günleri ne de olsa iki kiþilik bir yalnýzlýktý bizim paylaþtýðým üstelik anamýz babamýz sað, arada gider gelirdik birbirimize ve asla da sorgulamazlardý neden onlara bir torun vermediðimizi ne de olsa Rabbim idi bunu uygun gören ve tasalanmaya gerek yoktu üstelik bizden evlatlarýmýza kalacak bir mal varlýðýmýz filan da yoktu.

Yoktu aslýnda hiçbir þey yoktu ortada dertlenecek. El alemin derdi idi altý üstü bizi geren.

Devlet dairesinden emekliyim ve evin, tek kýzý filan da deðilim. Bir kardeþim var ki evlere þenlik en azýndan onun yüzünü görmekten kurtulmuþtum geç de olsa evlendiðimde sonra bir de baktým ki kocama âþýk olmuþum.

Ýri yarý bir delikanlýymýþ kocam bundan seneler evvel sonra saðdan soldan rahat vermemiþler ve sýfatlar gýrla yürümüþ eh, o da ne yapsýn vermiþ kendini spora üstelik neredeyse günün yarýsýný spor yaparak heba etmiþ-bakmayýn sporun faydalarýna ne de olsa bizimki kaçýrmýþ ölçüyü.

Üþ kilo beþ kilo derken elli kiloya yakýn da zayýflamamýþ mý?

Bu sefer demesinler mi saðdan soldan?

-Geçmiþ olsun oðlum. Vah vah, ne oldu sana böyle?

Geçiþtirmiþ bizimkisi en azýndan gurur duyarken zayýf bedeni ile adý hastalýklýya çýkmýþ.

Tanýþtýðýmýz dönem iþte bu zayýflama programýnýn kenarýna iliþtiðim.

Nasýl tanýþtýðýmýzý sormayýn çünkü onu gördüðüm gün itibari ile aklýmý yitirdim ve adýmý bile kekeleye kekeleye söylediðim daha dün gibi.

Kayýnvalidemin de biricik oðlu ama ne büyük aþk ne de olsa geç gelen bir bebekmiþ eþim ve ailesinin de gözünün nuru olmuþ doðar doðmaz bu yüzden geç kalmýþ evlenmeye hatta hiç de niyeti yokken sýrf etraftan bunaldýðý ve tek baþýna yaþamasýna da ailesi izin vermediði için tanýþmamýzdan kýsa süre sonra evlenmeye karar verdik daha doðrusu yýldýrým nikâhýyla evlendik bu arada hatýrlatayým eþimin adý da Yýlmaz…

Yýldýrým düþen haneme ve beni kadýnlýða taþýyan bir yolculuk üstelik tüm sýkýntýlarýmý ve zaaflarýmý da kabullenen bir eþ ve tek kusurum bu da deðil ve lütfen gerisini de bana býrakýn.

Az bekleyin lütfen çünkü doktor kontrolüm var. Ayaðýmý kýralý bir hafta oldu ve yataða mahkûmum umarým ki geçici süredir yoksa çekilmez hani burasý. Nerede olduðumu az sonra söyleyeceðim hatta kayýnvalidemin odasýnda kalýyorum an itibari ile daha doðrusu rahmetli kayýnvalidemin.

O kadar da acýmaklý gözlerle bakmayýn bana ne de olsa hala saðlýðým ve gücüm yerinde üstelik kocasýný yitiren ilk kadýn da deðilim yeryüzünde beteri var hele ki eþimin anne babasý mevzu bahis oldu mu?

Çocuk sahibi olmayacaðýmýz kesinleþtikten sonra eþim kendini iyice býraktý gerçi umurunda deðildi çocuklar çünkü tek çocuktu ailede bu yüzden çocuklarla ve akranlarýyla iletiþimi fazla olmamýþ zaten biz illa da çocuk sahibi olmak için de evlenmemiþtik. Ýster aþk evliliði deyin isterse mantýk iþin doðrusu birbirimize yeten bir çift olduk ilk günden beri.

Üstelik anne babalarýmýz ve ailelerimiz de illa ki torun diye tutturmadý ve yine de olanlar oldu.

Þerit deðiþtirdik bir anda.

Eþimin gecesi gündüz gündüzü gece olmuþtu önceleri evde içerdi zamanla yetmedi nihayetinde gecenin bir vakti eþimi gidip de kayýn pederimle meyhanelerden toplamak alýþkanlýk haline geldi zaten bünyesi zayýftý bu sefer her yediðini içtiðini çýkarmaya baþladýkça sandýk ki içki bünyesine dokunuyor ve nihayetinde gerçeði söyledi doktor bize ve gerçeði öðrendikten on gün sonra onu sonsuzluða uðurladýk ve kimse de gelmedi cenazesine ne komþulardan gelen oldu ne de akrabalarýndan yana bir kalabalýk vardý cenazede.

Aradan bir ay geçmeden…

Dilim varmýyor ama siz anladýnýz: baba yüreði gerçi anne yüreði de zor dayanýyordu ama babasýnýn kalbi dayanmadý bu acýya ve o da gitti peþi sýra.

Sözcüklerim d/okunmasýn size ve hikâyem de çünkü sonrasýnda bir þekilde tutunduk hayata.

Hem kayýnvalidem hem de ben. Üstelik kýz kardeþimden bir ömür nefret eden ben, onunla beraber yaþamaya baþlamayalým mý hem de birbirini seven ve gözeten gerçi yanýldýðýmý geç fark edecektim ama…

Kayýnvalidem bir süre yalnýz baþýna dayandý ama ne anýlar ne resimler ne de gelip de gitmeyen hayaletler onu asla rahat býrakmadý üstüne üstük bir gece bile yanýnda kalmama izin vermedi ta ki…

Gecenin bir vakti gördüðü rüyayý bana anlatana kadar:

-Nuran, sana bir þey anlatacaðým ama sakýn lafýmý yarýda kesme.

-Söyle anne, hiç olur mu, seni dinliyorum.

-Tüm mal varlýðýmý Çocuk Esirgeme Kurumuna baðýþlayacaðým hatta senin oðlumla þimdi de kýz kardeþinle oturduðun evi tek þartla ki: sen bir ömür orada yaþayacaksýn satmama þartýyla sonra sen de hayata veda ettiðinde evi Çocuk Esirgeme Kurumu sahiplenecek ve benim þimdi oturduðum evi de bir de ben gideceðim buradan.

-Nasýl yani?

-Huzur evine gideceðim Nuran elbet arada ziyaretime gelirsen de çok mutlu olurum en azýndan ölene dek.

-Allah geçinden versin anne. Sen neler diyorsun öyle? Aðzýndan yel alsýn.

-Bu merdivenleri inip çýkacak halim yok kýzým zaten sýk sýk dýþarý çýkmayý da sevmem hele ki bu kiloyla zaten konu komþu sürekli dedikodu yapýp duruyor zaten onlar yedi oðlumun baþýný. Ah, rahmetli kocam þimdi yanýmda olacaktý da…

-Anne, deme böyle ne olur. Hem dayanamam ben senin gözyaþlarýna.

-Dün gece geldi.

-Kim geldi anne?

-Oðlumla eþim!

-Anne korkutma beni. Bir doktora gidelim mi?

-Sen de dilersen yeniden evlenirsin. Demem o ki…

-Eþimin üstüne gül koklar mýyým anne ben?

-O, senin üstüne gül kokladý mý peki?

-Elbette koklamadý. Yoksa? Anne, bana söylemediðin bir þey mi var?

-Haddini bil. Þimdi git evine. Arayacaðým avukatýmý sonra da bir iki bavul ne varsa elzem toplayýp gideceðim yeni adresime.

Kayýnvalidemi hiç bu kadar kararlý ve öfkeli görmemiþtim ve dediðini de yaptý sonunda. Uðurladýk onu yeni evine adý huzur evi ama huzurunun yerinde olacaðý þüphe götürürdü lakin konuþtuðumuz o günden sonra bir tek damla yaþ görmedim gözünde çünkü acýsýný içine gömüp asil ve cesur duruþunu da kaybetmemeye yeminliydi.

Onun odasýndayým an itibari ile ve o mübarek kadýn benim de yaþlýlýðýmý düþünmüþ ve ondan sonra benim de bir odam olsun diye müracaatýný seneler evvelinden yapmýþ üstelik haberim olmadan.

O, huzur evinde ve ben kýz kardeþimle kayýnvalidemin bana baðýþladýðý evde seneler boyunca oturduk gerçi kýz kardeþim hala oturmaya devam ediyor orada ama baþýma gelen kaza her þeyin seyrini deðiþtirdi.

Bir gece acý acý çalan telefonla uyandýk kýz kardeþimle gerçi o yeniden döndü uykusuna ama ben haberi alýnca sabaha kadar uyku tutmadý.

Sevgili kayýnvalidem iki bavul ve doksan kilo gittiði huzur evinde doksan yaþýnda ve yüz kýrk kilo olarak hayata veda etmiþti ve yataðýnýn baþucunda bana yazdýðý o mektubu da hayatýmýn sonuna kadar saklayacaðým gerçi içinde ne olduðunu satýr satýr söylemeyeceðim ama… Çünkü bu mektup kayýnvalidemle benim aramda mezara kadar gidecek bir sýr.

Defnettik kadýný üstelik cenazesinde tek kiþi yoktu ne eski muhitinden ne de eski arkadaþlarýndan.

Cenazeden kýsa bir süre sonra olanlar oldu ve ben günlük yürüyüþümü yaparken kendini bilmez bir kadýnýn aniden çarpmasýyla yere serildim ve iki bacaðým birden kýrýldý bir de kolum çatlamaz mý?

Mübarek kadýnýn içine doðmuþ belli ki ve bana tahsis edilen odadayým þimdi ve de koynumda kayýnvalidemden kalan o son mektup ve az sonra yakacaðým da bu mektubu çünkü kimsenin bilmemesi gereken þeyler yazýlý mektupta.

Bana gelince…

Asla yürümeyebilirim ama en azýndan baþýmý sokacaðým bir odam var: evet, tek göz bir oda ama…

Eve gelince.

Ben kaza geçirdikten sonra sefil kýz kardeþim kendinden on beþ yaþ küçük bir adamla evlendi ve ben azýcýk iyileþeyim aile avukatýna müracaat edip kýz kardeþimin evimden çýkmasý için gereken iþlemleri yaptýracaðým.

Aðlamamayý bana kayýnvalidem öðretti ve ben de onun gibi yaþlarýmý içime akýtýyorum.

Þimdi uyumak istiyorum ve rüyamda eþimi görmek kim bilir belki de çocuklarýmýz da vardýr bize eþlik eden. Hayal bu ya…