Petunyaya Mektuplar - 3

...

Sevgili Petunya,

Bazen,

Bir boşluk açılır içimde,

O boşluğa senin adını yazarım,

Ama kelimeler düşer,

Kırılmalarla.

Ve ben, hiçbir zaman

Tam anlamıyla bulamam seni.

Petunya'm,

Çok mu konuşuyorum ben,

Kulağını mı ağrıttım yoksa,

Aksi,

Dudaklarımdan kayıp giden her hece,

Bir denizin içine düşer

Ve sana ulaşmadan önce

Dalgalanır,

Yazgısını değiştirir.

Zira,

Belki de en çok sağır olduğun an,

Kelimelerin yok olduğu andır.

Petunya

Bir geceyi düşünürken,

Gökyüzü bile bizim için dar gelir.

Ve o dar alanlarda,

Her yıldız,

Adını başka bir şekilde söyler.

İşte o zaman,

Senin yokluğunda

Bir başka gerçek yaşanır.

Ve her gerçek,

Yeniden bir hayale dönüşür.

Bir düşün içinde kayboluyorum,

Ama bu kaybolma,

Sadece seni anlamak için

Geçirdiğim yılların izidir.

Çünkü sen Petunya,

Her bir adımda

Bir başka kapıyı açarsın,

Ve ben,

O kapıları,

Birer birer kapalı tutarım.

Petunya,

Belki de

Sana yazmak, bir uzay boşluğunda

Kaybolan bir sesin yankısıdır.

Ama işte, her yankı

Bir şeyleri anlatır,

Belki de biz fark etmeden.

Artık fark mı edelim Petunya'm...​

25.02.2025

SALI