Seni Gözlerinden Tanıdım

Yüzün zümrütten yontulmuş ay  

Kederimi sevince dönüştürdün  

Seni kıvrımlı bedeninden tanıdım  

Nefesim figüründe tırmanırken  

Seni saçlarından tanıdım  

Güneş gibi altın zerreleri  

Aşkımın hatırası kadar parlak  

Sen çöllerdeki yolumun gölgesi  

Seni dudaklarından tanıdım  

Ateş çemberi kızıla çalan  

Seni efkarlı sesinden tanıdım  

Kulaklarımı çınlatan melodiler  

Seni gözlerinden tanıdım  

Maviliğin sonsuzluğu  

Derin bakışlarınla  

Çelikten yüreğimi eriten  

Seni elinden tuttum  

Bir nefes uzaktasın  

Sanki zümrütten ay yüzün  

Yüzüme değiyormuş gibi  

Ellerin nilüfer çiçeği kokuyor  

Ay yüzün ruhuma ışık saçıyor  

Mevsimlerime çiçek açıyorsun  

Artık başka bir şehirdesin  

Saatlerce uzakta ama bir nefes kadar yakın  

Seni başka bir hikayede tanıdım...  

Ve izin ver senin yüreğinde de melankoli büyüsün  

Çünkü ben seni hayatım boyunca tanıdım,…