İyi Olurdu

Rüzgâr esse bugün,

Asabiyetimin ince tellerine değiyor,

Gerilmiş sinirlerim,

Beni benden alıp

Bir deliye devşiriyor.

Nem kapıyorum;

Tüm kurak iklimlerinden ömrümün,

Her bir ses beni delirtiyor,

Her bir bakış öfkemi ateşliyor

Ve her bir surat sanki benimle dalga geçiyor.

Ellerim çok mu çirkin

Yoksa şişman herifin birisi miyim?

Bana mı bakıyor şu kibirli adam

Yoksa gidip duvarları mı yumruklasam?

Öfkemi derin nefeslerle soğutuyorum,

Ruhumun derinlerinde bir volkan,

Ha patladı ha patlayacak,

Adım gibi biliyorum.

Bir kapatma düğmem olsaydı,

Bu öfke patlamalarının son bulsaydı,

Belki daha adil bir yaşamım olsaydı,

Asabiyetim yerini huzura bir bıraksaydı.

İyi olurdu.