Balıkesirde Bir Kadın 32

BALIKESİR'DE BİR KADIN - 32

18 Mart 2025

Jane Swan, “Müzik, kelimeler olmaksızın kahkahalarımızı, korkularımızı ve en yüksek arzularımızı nasıl da uyandırıyor?” diyor. Ünlü fizikçi Albert Einstein da “Eğer fizikçi olmasaydım, muhtemelen müzisyen olurdum. Sık sık müzikte düşünüyorum. Hayallerimi müzikte yaşıyorum. Hayatımı müzik olarak görüyorum.” sözleriyle müziğin hayatındaki yerini anlatıyor.

Yazılarıma ünlü kişilerin sözleriyle başlamayı seviyorum. Belki de onların kelimeleri, anlatmak istediklerime daha güçlü bir zemin hazırlıyor. Neyse efendim, bu günlerde hatıralar, olmadık anlarda zihnimi işgal ediyor. Bundan şikâyetçi olduğum söylenemez elbette.

Nağm-i Meşk koro çalışmaları tüm hızıyla devam ediyor. Daha önce de bu deneyimlerimi paylaşmıştım. Hocamızın kulağı en ufak detoneyi bile kaçırmıyor. Doğrusu, sesler tam oturana kadar da asla pes etmiyor. Bazen ikili, bazen üçlü gruplar halinde şarkının belirli bölümlerini söylüyoruz, ardından tek tek aynı bölümü okumamız isteniyor.

O günlerden birinde, en önde oturuyorum. Yanılmıyorsam Barış Manço'nun bir eserini çalışıyoruz. Okuyacağım bölümde kafa sesini kullanmam gerekiyor. Daha önce de belirttiğim gibi sahne konusunda öz güvenim tam, hiçbir çekincem yok. Fakat ağzımı açıyorum ve... hiç ses çıkmıyor!

Gözlerim hayretle açılıyor, ben şaşkınım, hocam benden daha da şaşkın. "Ne oldu?" diye soruyor. Ben ise "Bilmiyorum" dercesine yüzüne bakıyorum. Ama pes etmek yok! Tekrar deniyorum ve bu kez başarmanın hazzını doyasıya yaşıyorum. Göğsüme görünmez bir kurdele takıyorum adeta.

Bu anları yazarken kimi zaman gülüyorum, kimi zaman hüzünleniyorum. Ama en çok da müziğin bana kattığı bu deneyimleri, o anki heyecanı, şaşkınlığı ve azmi hatırlamaktan keyif alıyorum. Çünkü müzik sadece notalardan ibaret değil; bazen kendini keşfetmek, bazen de sınırlarını aşmak demek. Ve ben, her yeni melodide kendimi biraz daha buluyorum.

H. Çiğdem Deniz