
Çok sevgili
dostum, haberler çetin,
Hastalık tüm
köyü, kırdı ve Hafız.
Kafayı
oynattı, Güllünün Metin,
Gönül
defterini, dürdü ve Hafız.
Kel Hasan
cin çıktı, verdi övüdü,
Gölge yapar
diye, kesti söğüdü,
Sümüklü
bebeler, çoktan büyüdü,
Adam
sırasına, girdi be Hafız,
Senem ablam
hala, bekler erini,
Delhasan
eliyle, saklar kirini,
Yüz derdin
içinden, hangi birini,
Daha bu
saydığım, dördü ve Hafız.
Kötü kız
dünyadan, aldı hevesin,
Yüz yaşını
geçti, ölecek kesin,
Bu yürek o
kıza, nasıl git desin,
Bu yürek o
kızın, yurdu be Hafız.
Pazarda
rastladım, sevdiğin kıza,
Gözün aydın
hadi, vermişler rıza,
Selam söyle
dedi, o hayırsıza,
Hali
hatırını, sordu be Hafız.
Yeni muhtar
acar, işin hamisi,
Her biri
azaymış, dayı emmisi,
Dere
mahallenin, eski camisi,
Ne
komünistleri, gördü be Hafız.
Şaka derken
bıçak, girdi buruna,
Yazık ettin
Ahmet, küçük toruna,
Ne için
efendim, bir hiç uğruna,
Ahmet
gardaşını ,vurdu be Hafız.
Yok efendim
neymiş, oyun davası,
Ne imiş
efendim, koyun davası,
Bitmiyor arkadaş,
köyün davası,
Mahkeme
yirmi yıl, sürdü be Hafız.
Muhtarın en
küçük, buldu dengini,
Büyük kız
büyüdü, açtı rengini,
Soygunda saf
tutan, köyün zengini,
İmamın önüne,
durdu be Hafız.
Durdu iş
görmekten, Ersinin beyni,
Ticaret
erbabı, servetin gaynı,
Bildiğin
üzere, anam hep aynı,
Bitmiyor
kadının, derdi be Hafız.
Kahıroğlan
sessiz, gönül ölüyor,
Bakıyor yüzüme,
sade gülüyor,
Ne cilve biliyor,
ne naz biliyor,
Bu sevda
kalemi, yordu be Hafız.
Deliyle
yaşamak zordu be Hafız