Kül rengine bürünür kalbim ey sevda
Zaman sýzar suskun bir rüya kadar uzaða
Bakýþýn bir alev, bakmazsan soðuk buz
Sükûtunla yanar içimdeki köz
Bir aðýt gibi çöker soluðumun üstüne
Ne kalýr senden, ne geçer benden ötesine

Bir sýzý gibi yayýlýr adýn dudaklarýma
Gönlümde kývýlcým, geceye düþen drama
Gölgem bile küser ardýndan yürümeye
Gözlerinde daðýlýr yýldýzlar serin serin
Ah bu kalp... her yokluðunda yeniden yetim
Her nefeste bir perde iner sesime
Bir sýr gibi saklar seni içimdeki gizem

Kýrýk bir saatte donar umut takvimim
Ne mevsim deðiþir, ne gün ýþýr içimde
Þiir gibi geçtin, ama hiç bitmedin
Bir sen vardýn, bir de seni bekleyen gece
Aynalara bakmam, suretin silinmesin diye
Sesinle uyanýr rüzgâr bile sabaha
Ben hâlâ senin sustuðun yerdeyim oysa...