Taştan bir yaprak, düşer sessizce,
Rüzgârda savrulur vakur ve ince.
Ne yere konar ne göğe değer,
Bir sabır sarayı içinde meğer.
Omzumda acının zarif dokusu,
İçimde sükûnun derin kokusu.
Her gün eksilirken ömrümden az,
Sanki vuslata yürüyeceğim bu yaz.
Ne isyan ederim ne de küserim,
Gözümle ağlar, içimle gülerim.
Gönlümde bir dua, dilimde sabır,
Kaderle dost olmuş yorgun bir kabir.
Ey rüzgâr, nazlıca es geç beni,
Al da savurma her gün yeniden.
Ben ki bedeni, taşla yoğrulmuş,
Kalbinde çiçekler büyüten bir deniz.
Ahmet Teker
#Fopist
(
Taştan Bir Yaprak başlıklı yazı
Söz Avcısı tarafından
13.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
