Balıkesirde Bir Kadın 54

Balıkesir’de Bir Kadın 54

Günlük 29 Mayıs 2025 – Perşembe

“Yazmaya ne çok vaktin var,” dedi dün bir arkadaşım.

Gülümsedim ama içim sızladı. Çünkü bu sözün içinde, görünmeyeni görmemek vardı. Emek yoktu, mücadele yoktu, benim günüm yoktu.

Dün kardeşim Mine hastaneden taburcu oldu. Onun için de kendi evim için de altı, bilemedin beş çeşit yemek hazırladım. Bir yandan moral vermeye, bir yandan ev düzenini aksatmamaya çalıştım. Bu yemekler yapılırken çıkan bulaşıklar… Bir de onları düşün. Elim sudan hiç çıkmadı. Ayaklarım dinlenmeden, sırtım ağrılar içinde kaldı.

Ve bütün bu koşturmacanın arasında içimde yine bir cümle büyümeye çalıştı. Çünkü ben yazmayı boş vaktimde değil, her şeyin arasından söküp aldığım vakitlerde yapıyorum. Tencereyle kaşığın arasına sıkışmış hayallerin, yorgun parmakların tuttuğu kalemin yazısıdır bu. Kimsenin görmediği sessizliğe ulaşabilmek için, bazen gürültünün kalbinden geçiyorum.

Yazmak benim için bir kaçış değil, varoluş. Bir hak. Belki de bir sığınak. Ama ne olursa olsun, kolay elde edilen bir şey değil.

Bugün yine yazabildiysem, kendime tuttuğum sözün arkasındayım demektir.

H. Çiğdem Deniz