Yakıp Geçerdin

YAKIP GEÇERDİN

 

Siyah önlüğünle, beyaz yakanla
Şöyle, göz ucuyla bakıp geçerdin.
Bir olurdun çağıldayıp akanla
Kıvrılır,dolanır,akıp geçerdin.

Bana karşı dik tutardın başını
Bilemezdim baharını, kışını
Bir gülerdin,bir çatardın kaşını
Kalbime şüpheler sokup geçerdin.

Bilmem delilik mi bilmem sevi mi
Vermeye hazırdım her bir şeyimi
Göçmeye yüz tutmuş viran evimi
Azgın sular gibi yıkıp geçerdin.

Yıllarca bekledim, oysa sen nazdın
Ne selâm gönderdin ne mektup yazdın.
Ateştin,alevdin,hardın,alazdın
Bîçare gönlümü yakıp geçerdin.

Ahmet KÖKEN