RESMEN BİR MUCİZE GİBİ
(Cennet İnşaatı Ameleleri)
( C İ A )
Onlar…
Yani insanlar…
Dünya’nın -ya- sonunu getirecekler
-Ya da-
Dünya’ya sonsuzluğu getireceklermiş…
Bu durumun kendisi
‘bir mucize’ gibiymiş zaten…
Mucize gibi de bir mucize olacakmış…
En mucizeden daha da mucize olacakmış…
Ve Yüce Yaratan seslenecekmiş o an!
Herkes bilecekmiş, bu ‘ O ‘
Herkes bilecekmiş, bu O’nun sözü
Herkes bilecekmiş,
vakit gayrı O’nun vakti…
Herkes bilecekmiş,
vakit gayrı O’na varmaktır!
…Vakit
…vakit…gayrı…
…gayrı…O’na varmaktır!
…
İnsanlar bunu, ‘başararak’ öğrenecekmiş…
Adına Dünya dediğimiz,
Şu yuvarlak
Ekvatordan şişkin
Kutuplardan basık arkadaş var ya…
Hani yuvamız olan…
Meğer o,
Sahici tohumuymuş
Adına Cennet dediğimiz şeyin ta kendisinin…
Yaa, öyle tabi…
Bizler ise;
Kendimizden habersiz…
Belki de yemeksiz, yevmiyesiz…!
Meğerse…hepimiz…
Birer ‘Cennet İnşaatı Ameleleriymişiz…’
Bir yandan sınavımızı görürmüş Ya Rabb!
Öte yandan işini gördürür Ya Hakk…!
Çalışsın dursun ha Cennet İnşaatı Ameleleri…!
Olur mu olur…
Ama olmaz hiç Allah’ın işine karışmak…!
Çalışsın dursun ha Cennet İnşaatı Ameleleri...!
Neyse işte…
Hayal bu ya…
Hayal işte…
Meğer…
Evvel de burasıymış…
Ahir de buradaymış…
Meğer…
Bir ateş topu olarak başlayan hayatında…
Varolmaya çabalayan Dünya’mız…
Bize sınav
Ve
Bu sınavda bir yuva olduktan sonra…
Bize bir de ödül olacakmış…
Ey Dünyam
Ve Dün’yam..!
Siz var ya sen…!
Öylesine hakkediyorsun/uz ki
Cennet olmayı…
………
“Resmen bir mucize gibi!”
………
2024-2025