Kime Anlatayım Derdimi Şiirimin Tahlilim Enine Boyuna

Kime Anlatayım Derdimi -Şiirimin Tahlilim Enine Boyuna-

Çıktım dama göreyim Şükrüyem’i

Çıkmaz dama Şükriye’m duymaz sesimi

Beklemek çare değil ineyim aşağıya

İneyim de kime anlatayım derdimi

Giriş

Sevdiğini göremeyen aşığın sancısı ve çektiği karın ağrısıyla giriş yapılıyor. Bu ağrı ilaçlarla geçecek değil bunu da dip not olarak ekleyeyim.

Şiirdeki Zihniyet Ve Eziyet

Şiirdeki zihniyet sevdiğini görmeye çalışan aşığın dama çıkarak gizlice sevdiğini görmek istemesi ve bunu bilerek dama çıkmayan sevgilinin ona eziyet ederek ”İŞİNE GELİRSE” böyle diyerek ona çektirdiği sıkıntıların süzgecinden geçerek sancılanmasıdır.

Şiirdeki Ahenk Ve Ses Uyumu

Şairin buradaki ses uyumu kızgın ve yanına gelmeyen sevgiliye duyulan öfkenin patlamasıyla ahenksizlik ve ses uyumuna uyulmayan kelime ve sözlerin aklın içinde geçmesinden ibarettir.

Şiirin Dili

Şiir her zaman sevgiliye gönlünde pamuklara yatırılarak bunu anlatarak gönülleri saran dili vardır bu vazgeçilmezdir. Lakin burada bu dili anlamayan yârin, bana ne benim şiirle işim olmaz havası içindeki tutumuyla bu dille hiç alakası olmadığının işaretidir.

Vurgu Ve Tonlama

Vurgu belli lakin tonlamada bellidir bu konuda fazla söz söylemeye gerek yok diyorum.

Dama Çıkmayla Başlıyor Kalp Ağrısı

Şairin Yer Seçimi( 1940’lar ve 2000’li yıllarda böyleydi)

Modern aşkın utanamazlığı olur da, âşık dama çıkması olmaz mı? Dama çıkmak burada bir eski günlerde fiziksel eforla karışık duygusal bir iniş-çıkış merdivenidir. Kulede Rapunzel yok ama bizimkisi tırmanmış, damda sevda arıyor.

Şükriye’nin Stratejik Sessizliği Aşkın Pasif Direnişi Hali “gelmem” Hali ve Şairin Çaresizliği

Duygusal bir megafonla “Şükriye!” diye bağırıyor ama karşılık yok. Şükriye, dama çıkmamakla sadece şiirin ritmini değil, âşığın umutlarını da aşağıya indiriyor. Bu bir Yas tutan aşığın damdaki eziyet dolu anı ve serenadadır adeta.

İlaçla Geçmeyen Karın Ağrısı Aşkın Gastroenterolojik Boyutu Hali Yani Şiirsel Mide Krizi

Bu acı ilaçla geçecek türden değil derken aslında şair modern tıbbın aşka olan yetersizliğini de vurguluyor. Midede kelebek değil, taş var. Doktora değil, Şükriye’ye reçete yazmak gerekiyor.

Ses Uyumsuzluğuyla Gelen Şiirsel Protesto

Ahenk ve kafiye? Geçiniz. Bu, duyguların kontrolsüzce dilde patladığı, uyumsuzluğun bile “uyum” haline gelmediği bir başkaldırı şiiri. Ahenksizlik burada bir tercihtir; ritme gelmeyen yâre karşı şiirin ritmi de uymamıştır.

Şairin Tonu Ben Anlattım da Ne Oldu Noktasında Istırap İçinde

Tonlama o kadar net ki, okuyucu olarak bizim içimiz acıyor. Şair aslında tonlamayı bırakmış, doğrudan kalp kırıklığı frekansına geçmiş. Bu frekansta yayın yapan yegâne radyo: Dert FM.

Şiirde ki Gelişme

Şiiri okudukça hiçbir gelişmeye açık olmadığı bariz bir şekilde görülüyor. Biliyorsunuz görünen köyde kılavuz istemez vesselam.

Mehmet Aluç