Düşsem Bile Kalkmadım mı Allah In İzniyle

‘’Ay kırılgandı; gökte gülümsüyordu renkler

Toprak bir muammaya dalmıştı gözlerinde

Unutulan ne varsa içimizde, uyanmış

Hükümdar arayanlar ufuklara dayanmış…’’(Alıntı)

Düş sarkıtları, bayım

Kepengi inmiş olsa da yorgun günün

Geceye teslim acılarım:

Ah, açamadığım içimi ve işte taşkınlara

Sebebiyet veren yakarışlarım.

Doğumumu müjdeleyen bir şelale

Ağlayıp da irkildiğim gün ve gece

Eşleştiğim göğün müridi bulutlar

Buğrasın da mı dünün yoksa

İçimde saklı bu şu ya da o iklim?

Oysaki güneşin pencereden çekilmesiyle

Arz-ı endam edecek güzün güncesi.

Sözcüklerin semirdiği boş kâğıt parçası

İşte yeniden atmaya başladı gecenin yüreği

Bazen içimi sıkıştıran bir pıhtı

Acının da coğrafyası

Attığım her çentik

Önümde saklı devasa çukur

Düşsem bile kalkmadım mı Allah’ın izniyle?

Gözümden düşen yaş ne ki?

Evrenin muhafaza ettiği cenneti

Dikerken sözcüklerle

Aşkın da rabıtası adeta

Verdiğim her es

Bir ömür sevdiğimse ses

Etmeden yaşamanın müdavimi

Çaputlar uçuşan

Bazense çamur üstüme bulaşan

Rengimde saklı bir ırktır acı

Başımdaki alıcı kuşları

Çağırmadım üstelik ben.

Kat izinde ömrün

Kalantor gölgeler

Mağdur düşlere çengel atan

Çekinceler bazen

Miskin ruhumdaki kıpırdanış

Seyyah sözcükleri baş göz edip de

Düş irisi gözlerinde bilinmezin

Okunan nice martaval

Oysaki masal tadında olmalı hayat ve hayal dünyası.